SEMPRE FILA - AMBER

SEMPRE FILA

Jolanta Mackiewicz

☎ +48 501 89 16 63

 

   Typową, wrodzoną cechą fila jest ojeriza. To słowo tłumaczone jest jako: nieufność, nienawiść, niechęć, awersja w stosunku do obcych. Już szczenięta tej rasy unikają kontaktu z osobami, których nie znają. Oczywiście małe filątko nie ma jeszcze tej dorosłej pewności siebie, by skarcić obcą osobę, która będzie chciała je dotknąć, jednak z wiekiem jego pewność siebie będzie rosła. W wieku około 12 miesięcy fila zaatakuje każdą nieznaną osobę, która będzie się starała go dotknąć. Oczywiście pierwsze urodziny filki nie są magiczną datą, od której momentu przekroczenia fila będzie na tyle pewna siebie, by otwarcie i w dość drastyczny sposób zademonstrować swoje niezadowolenie. Niektóre filki dojrzewają wcześniej, inne później.

    Ojeriza – czyli delikatnie mówiąc niechęć do obcych czyni z fila nieprzekupnego stróża i obrońcę, co w połączeniu z przysłowiową wiernością (wierny jak fila) sprawia, ze fila jest wręcz doskonałym psem.

    Proszę jednak pamiętać, że ojeriza – to nie jest bezmyślny atak na wszystko co się rusza!

    Wzorzec CAFIB określa system nerwowy fila w ten sposób: „Spokojny, pogodny, wykazujący pewność siebie i wiarę we własne siły, nawet w nowym środowisku, nie przerażają go hałasy takie jak strzały podczas wystaw kynologicznych”; w opisie temperamentu znajdują się takie słowa „Pies odważny, zdeterminowany i śmiały. Przejawia niechęć wobec obcych i niezwykłą czułość w stosunku do swoich właścicieli i rodziny. W rezultacie jest niezrównanym psem stróżującym w mieście, wspaniałym zaganiaczem stada i psem na grubą zwierzynę podczas polowań.”

    Prawidłowo socjalizowana fila o stabilnej psychice będzie szła spokojnie na smyczy w tłumie ludzi prowadzona przez właściciela. Nie będzie bezmyślnie atakować spokojnie idących osób, gdyż nie stanowią one zagrożenia dla jej właściciela. 

    Jednym z elementów analizy CAFIB jest sprawdzenie ojerizy u ocenianej filki. Pies zostaje przywiązany na luźnej smyczy do solidnego drzewa. Jest sam, bez właściciela. W pewnej odległości znajduje się pozorant. Rękaw ma schowany za plecami. Pozorant podchodzi powoli do psa, przemawiając do niego czule. Pies stoi spokojnie. 

 

 

    Dopiero gdy pozorant podchodzi bliżej i wyraźnie stara się nawiązać kontakt z psem, pies zaczyna coraz wyraźniej okazywać niechęć. I nie pomaga wyciąganie ręki, przemawianie spokojnym głosem. Po przekroczeniu pewnej granicy fila – wyraźnie pokazuje, że intruz posunął się za daleko i przystępuje do ataku.